DE PIL DIE ALLES VERANDERDE

Zomer, festivals, XTC! Voor velen een gouden combinatie voor een goed feestje, maar het kan ook extreem fout gaan. Dat bewijst het verhaal van Bas

Alle tieners zeggen ‘ja’ tegen MDMA. Misschien een beetje overdreven, maar XTC kan ook op gretige afname rekenen onder jonge mensen. En dat je daar goed fout op kan gaan, bewijst het verhaal van Bas (20), die ik een jaar na een bad trip sprak over zijn uit de hand gelopen ervaringen.

Bas is een sociale gast; veel vrienden, zit op voetbal, studeert en houdt wel van een feestje. Zo ging hij ook goed los met vrienden tijdens de eerste officiële Koningsnacht in 2014. Daar kocht hij een pilletje van een vreemde. Die beslissing had ongekende gevolgen. Door een vervuilde pil met onder andere de stof PMMA heeft hij dat bijna met zijn leven moeten bekopen. In totaal heeft hij acht maanden last gehad van de gevolgen hiervan. En nog steeds, tot op de dag van vandaag, loopt hij daar tegen aan.

Bas, neem ons eens mee naar die bewuste avond, wat is er gebeurd?

Eigenlijk kan ik me vanaf het moment dat ik de pil had ingenomen niks meer herinneren. Mijn ouders vertelden mij dat ik die nacht naar hun huis ben gegaan om te vragen of ze de ambulance wilden bellen. Het ging echt niet goed namelijk. Toen de ambulance kwam heb ik alleen maar zieke shit lopen lullen: “Het spijt me dat ik jullie ga verlaten” en dat soort apocalyptische pietpraat. Ik zag m’n leven in een flits voorbij gaan. Na een dag in de gaten gehouden te worden ben ik uit het ziekenhuis ontslagen.

Wat was het eerste dat door je heen ging toen je weer bij kwam na die avond?

Waar ben ik eigenlijk. Omdat ik van die bewuste nacht vrijwel niks heb meegekregen.

En daarna?

Ik ging gewoon weer door met m’n leven. Bleef in een normaal ritme, en ging ook weer uit. Totdat ik met vrienden op vakantie ging. Dan kom je tot rust en toen merkte ik dat het niet goed ging. Ik kreeg problemen met mijn ademhaling en mijn hart sloeg steeds over. Ik ben toen zo snel mogelijk naar huis gevlogen, waarna ik ben opgenomen in het ziekenhuis en aan de hartbewaking ben gelegd. Na zes dagen ben ik overgeplaatst naar de afdeling neurologie en na twaalf dagen mocht ik weer uit het ziekenhuis en was er een posttraumatische stressstoornis geconstateerd. Ik durfde niks meer, niet meer in het donker slapen. Of zelfs niet alleen thuis zijn. Ik heb daar tot eind januari drie keer per week therapie voor gehad.

Er zijn een legio aan voorbeelden van mensen die blijvende schade hebben overgehouden door drugmisbruik/vervuilde drugs. Heb je er naast het psychologische aspect ook nog wat anders aan overgehouden?

Ik merk dat mijn motoriek niet meer is, zoals het hoort te zijn. Ik ben keeper en sommige oefeningen gaan veel moeilijker qua lenigheid en stabiliteit.  Je moet nu niet denken dat ik een downie ben ofzo hoor.

Schaam je je niet kapot tegenover je ouders?

Nee, ik heb me niet geschaamd. Mijn ouders zijn heel coulant en vinden dat ik mijn lesje wel heb geleerd. Het enige waar ik wel heel erg mee zat was dat ik het vertrouwen van mijn ouders had beschaamd. Dat het zeg maar zo ver had moeten komen.

En je vrienden? Hoe reageerden zij? Gebruiken ze na wat er is gebeurd nog steeds XTC?

M’n vrienden kwamen elke dag langs om me een hart onder de riem te steken. Dat vergeet ik nooit meer. Mijn moeder had verteld dat ik in het ziekenhuis lag en ineens stonden er twaalf gasten in mijn kamer. Eentje had zelfs een pizza meegenomen. XTC gebruiken ze trouwens nog weinig. Soms op festivals. Een paar vrienden zijn er na wat er is gebeurd ook totaal van afgestapt.

Heb je er spijt van dat je het ooit hebt geprobeerd?

Nee, ik heb een hele leuke tijd gehad, grenzen verlegd en mooie dingen meegemaakt. De eerste keer vergeet je nooit meer. Van je vrienden hoor je mooie verhalen maar je weet niet wat je moet verwachten, totdat je het zelf meemaakt.

Zou je het mensen afraden om XTC te gebruiken?

Je kan wel tegen mensen zeggen: “Gebruik het niet”, maar dan horen ze mijn verhaal en denken ze oh ziek. Maar een paar dagen later zijn ze het alweer vergeten. Ik zal het mensen dus niet afraden. Als je het doet laat het dan wel testen, of haal de XTC in ieder geval bij iemand die je vertrouwt of die je kent. En doe het normaal. Geen zes pillen tegelijk er in janken.

Ga je het nooit meer gebruiken?

Ik haal het niet meer in mijn hoofd. Ik weet niet hoe mijn lichaam er op reageert en ik heb er simpelweg gewoon geen behoefte meer aan.

Heb je naast dat je moet oppassen met XTC ook nog wat anders geleerd van deze ervaring?

Mijn moeder zei vroeger altijd: “Neem nooit snoepjes aan van vreemde mensen.” Bij deze had ze gelijk. Ik had toch naar mama moeten luisteren en niet zo eigenwijs moeten doen.

Tot slot, hoe vind je dat XTC benaderd wordt door de media?

Het komt alleen maar slecht in het nieuws tegenwoordig. Ik ben écht voor het legaliseren. Op die manier komt er veel minder troep op de markt. Je kunt je pillen natuurlijk laten testen bij de GGD, maar ik denk dat als je het legaliseert het veel veiliger wordt.